Testimonial

Al meer dan 30 jaar bij de gemeente Waalwijk

Toen Peter, de meeste kennen hem als Peer, in november 1992 voor het eerst de deuren van het oude Waalwijkse raadhuis opende, had niemand kunnen vermoeden dat hij ruim drie decennia later nog altijd een vaste waarde in de organisatie zou zijn. Wat begon als een detacheringsopdracht van zes maanden, groeide uit tot een carrière van bijna 34 jaar binnen een gemeente waar hij zes – misschien wel zeven – verschillende functies vervulde. De rode draad: een passie voor stedenbouw, gevoed door studie, ervaring en een voortdurende zoektocht naar ruimtelijke kwaliteit.

Van Rotterdamse bureaus naar Waalwijkse vastigheid

Na een jaar in Australië te hebben gewerkt, waar hij deels is opgegroeid, startte Peter zijn loopbaan als stedenbouwkundig ontwerper bij twee landelijk bekende bureaus in Rotterdam: RBOI (nu RHO) en Kuiper Compagnons. Vooral die laatste, KC zoals hij het nog altijd noemt, speelde een belangrijke rol in zijn overstap. KC adviseerde destijds al de gemeente Waalwijk, en het was in die samenwerking dat Peter werd gepolst: of hij niet eens wilde overwegen om voor de gemeente zelf te komen werken. In mei 1993 werd zijn tijdelijke detacheringsconstructie omgezet in een vaste aanstelling. Hij kwam terecht op de afdeling Stadsontwikkeling – een naam die vandaag bijna nostalgisch klinkt, en terecht. Het waren andere tijden, met andere verhoudingen, andere processen en een nog groeiende professionalisering van het vakgebied. Zijn eerste grote klus was: verkavel het agrarische gebied Zanddonk Zuid en zorg dat er ruim 300 woningen op komen.   

Waar studie en werk elkaar versterken

Zijn overstap naar Waalwijk viel samen met het begin van een intensieve fase in zijn ontwikkeling. Hermens had zijn HTS-diploma op zak en startte in 1992 met de opleiding aan de Academie van Bouwkunst in Tilburg. Die stap werd mede ingegeven door Ashok Bhalotra, destijds creatief directeur bij KC en een invloedrijke figuur in de vernieuwing van de Nederlandse stedenbouw eind jaren ’80 en begin jaren ’90. “Bij commerciële bureaus hing altijd de druk van strak tijdschrijven: elke gewerkte minuut moest worden verantwoord. Structureel onder de 32 uur op projecten schrijven? Dan volgde er een gesprek met de baas. Waalwijk bood een menselijker werkritme, dat past beter bij mij en was goed te combineren met mijn masterstudie”.

Pittige jaren, grote namen

De opleiding aan de Academie was pittig – zes jaar lang colleges op dinsdag- en donderdagavond, en intensieve ateliersessies op vrijdagmiddag. Die vrijdagen waren legendarisch. Onder begeleiding van grote namen uit de Nederlandse architectuurwereld: Jo Coenen, Winny Maas (MVRDV), Adriaan Geuze (West 8) en Floris Alkemade (OMA, later Rijksbouwmeester) werd in ateliersessie gewerkt aan een fictieve opdracht. Sommige van hen waren nauwelijks ouder dan de studenten zelf, maar des te gedrevener. In tien weken tijd werd er gewerkt aan complexe ontwerpopgaven, zoals het bedenken van een TGV/HSL-station naast het WTC in Amsterdam. Het waren momenten waarop zijn passie voor het vak definitief werd aangewakkerd. Rapportcijfers kregen we niet, enkel de beoordeling ‘voldoende’ of ‘onvoldoende’. En onvoldoendes waren simpelweg niet acceptabel. Volhouden was essentieel. Van de zestien studenten in zijn jaar studeerden er uiteindelijk acht af: zes architecten en twee stedenbouwkundigen. “Tot op de dag van vandaag vormen wij achten met elkaar een hechte groep, verenigd door de liefde voor het vak en respect voor elkaar keuzes en prestaties”. 

Een carrière die staat als de stad zelf

Ruim dertig jaar later is Peter een bekend gezicht binnen de gemeente Waalwijk en die mee heeft bewogen met veranderingen in het vakgebied en de organisatie. Zijn loopbaan is gevormd door een combinatie van opleiding, praktijkervaring en de mogelijkheden die Waalwijk bood om zich verder te ontwikkelen. Zijn verhaal laat zien hoe vakinhoudelijke interesse, betrokkenheid bij de organisatie en een open houding naar nieuwe ontwikkelingen een langdurige carrière kunnen ondersteunen.

Zijn overheidsavontuur begon op de tekenkamer van de afdeling Stadsontwikkeling. Als stedenbouwkundig ontwerper vond hij daar een afdeling met een mix van ervaren collega’s en nieuw talent: een ideale omgeving om de ambtelijke praktijk van dichtbij te leren kennen. Het vormde het startpunt van een loopbaan waarin hij verschillende functies vervulde, waaronder stedenbouwkundige, projectleider en teammanager. Ruim negen jaar gaf Peter leiding aan de teams Beheer Openbare Ruimte & Vastgoed en Vergunningverlening & Belastingen. Na vele rollen binnen de organisatie is Peter nu terug in een functie die dicht bij zijn vakinhoudelijke achtergrond ligt: senior projectleider Binnenstad. Met zijn technische kennis, projectmanagementervaring en zijn langdurige betrokkenheid bij stedelijke ontwikkeling werkt hij samen met collega’s aan de herontwikkeling van winkelcentrum De Els. Waar zijn werk vroeger vooral draaide om ontwerpen, richt het zich nu veel meer op het begeleiden van complexe processen en het samenbrengen van verschillende belangen. “Voor mij staat het samen bereiken van een concreet eindresultaat centraal in het projectleiderschap. Tegelijkertijd vind ik het belangrijk om altijd kritisch te blijven op eigen werk. Je leert van elke project en soms kijk je nu na een paar jaar anders terug naar een keuze die toen heel logisch leek. Stedelijke ontwikkeling is teamwork, maar ook een vak waarin juist reflectie nodig is. 

Waarom Waalwijk?

Peter geeft aan dat hij in zijn loopbaanmogelijkheden had om bij grotere gemeente aan de slag te gaan, toch koos hij bewust voor Waalwijk. “De schaal van de stad past bij mij en de ruimtelijke opgaven zijn voor mij interessant en afwisselend genoeg”. Ik kreeg de ruimte van mijn leidinggevenden en collega’s om juist die projecten te kiezen die zich richten op stadsvernieuwingsprojecten, het liefst met een historische context. Andere collega’s kozen voor uitbreidingslocaties zoals Landgoed Driessen of Industrieterrein Haven. “Ik ben erachter gekomen dat de binnenstedelijke opgaven het beste bij mij passen. Ik ben dan ook een echt stadsmens”.

Een belangrijke reden om bij Waalwijk te blijven zijn de korte lijnen, de mogelijkheid om te sparren met iedereen in de organisatie en het ontbreken van formele rangen en standen. De vrijheid die hij er ervaart maken Waalwijk voor hem een prettige werkomgeving. “Samenwerken met gemotiveerde professionals met een bewuste focus op kwaliteit, daar draait het om”. Hoewel hij af en toe om zich heen heeft gekeken of er aan hem getrokken werd, bleef Waalwijk voor hem de plek waar werk en privé in balans zijn. 

De dagelijkse praktijk

Peter is van nature geen uitgesproken ochtendmens. Wel fluitend naar zijn werk, maar aan vergaderen om 9 uur heeft hij een hekel. Meestal loopt hij rond half negen het stadhuis binnen, bekijkt zijn mail met een bak koffie en daarna neemt zijn dag vrijwel direct vaart. Peter is een echter vergadertijger. “Ik denk dat ik zeker 70% van mijn tijd vergader of aan het overleggen of bellen ben. Als echte regelaar vindt hij het fijn om het overzicht te bewaren en anderen te helpen. Later starten op een werkdag, is ook later naar huis gaan. Het komt dan ook regelmatig voor dat hij pas na zes uur merkt hoe snel de dag voorbij is gevlogen. Vrijdag vrij, ja mits het werk het toelaat. Het lukt me steeds beter de vrijdag helemaal los te laten. 

Projectervaring met breedte en diepte

Peter heeft gewerkt aan een grote diversiteit aan projecten. Van het uitbreiden van een woonwagenlocatie in Waspik met twee standplaatsen, het realiseren van 67 appartementen met een parkeerkelder op het Sint Jansplein en het maken van een masterplan voor een nieuwe woonwijk Zanddonk Zuid: elke opgave kent zijn eigen dynamiek en uitdagingen. Juist die afwisseling maakte het werk zo boeiend. Als hij daaraan terugdenkt mist hij soms de afwisseling van het werken aan meerdere projecten tegelijk.

“Mijn focus ligt nu volledig op project De Els. Een majeur binnenstedelijk project en een type ontwikkeling met een omvang die in Waalwijk niet vaak voorkomt. Op basis van een zgn. stuurgroep model geeft Peter leiding aan zo’n 25 Waalwijkse collega’s uit verschillende afdelingen. Naast de stuurgroep en projectgroep werkt het project met drie gespecialiseerde werkgroepen: fysiek, financiën en procedures. Samen zorgen zij ervoor dat alle onderdelen van de gebiedsontwikkeling parallel en in samenhang worden voorbereid. In een projectgebied van 5 hectare wordt het programma verdrievoudigd. Dus ook de financiële structuur van het project is robuust en complex. 

De nieuwe Els krijgt twee nieuwe open winkelstraten, een gemeentelijke parkeergarage en een volledig nieuwe openbare ruimte met twee parkeerpleinen. Ook het verplaatsen van de openbare bibliotheek van de Wilhelminastraat naar voormalige jongensschool bij de Hema hoort daar ook bij. Alsof dat nog niet genoeg is komen er in het gebied circa 400 woningen bij. Dat alles gaan we realiseren in meerdere bouwfases. Start bouw 2027 en mits er geen vreemde dingen gebeuren in de wereld staat het opleveren gepland in 2032/2033.

Werken met eigen mensen: bouwen aan kennis voor de toekomst

Peter pleit er meestal voor om met zoveel als mogelijk met interne collega’s te werken aan majeure projecten. Omdat projecten van deze omvang in Waalwijk zeldzaam zijn, biedt dit traject een unieke leerschool voor iedereen die meewerkt. Alle facetten van gebiedsontwikkeling komen samen: financieel, juridisch, stedenbouwkundig, bestuurlijk en communicatief.  “Ik weet hoe waardevol het is als eigen mensen de kans krijgen om zich te ontwikkelen binnen een uitdagend en intensief project”. Tegelijkertijd beseft hij dat je, hoe goed het team ook is, soms externe specialisten moet inschakelen om het geheel verder te brengen. 

Kernwaarden LEER in de praktijk

“Tijdens een sessie in 2024 met het managementteam zijn de kernwaarden LEER bedacht. Het mooie is dat ze nu niet alleen op papier staan, maar in de dagelijkse praktijk echt voelbaar zijn. Ik moet altijd een beetje glimlachen als mensen het woord lef benadrukken, want dat zit bij mij van nature wel goed”. Leren betekent namelijk dat je fouten mag maken. Dat hoort erbij. Ik vind het belangrijk dat mensen de ruimte voelen en durven toe te geven wanneer iets niet goed is gegaan en dat ze zichzelf de vraag durven stellen: had ik dit beter kunnen aanpakken? Zo groei je als professional én als team. Soms zit het je gewoon tegen. Dan ben je jaren intensief met een project bezig en loopt het uiteindelijk toch anders dan gehoopt. Dat is soms frustrerend, maar het hoort er ook bij. De gemeenschap betaalt er uiteindelijk voor, dus je moet telkens zorgvuldig afwegen, blijven uitleggen en transparant blijven. Ook dat is in mijn ogen een onderdeel van LEER: reflecteren, accepteren en weer doorgaan.

Waalwijk in drie woorden

Als ik Waalwijk moet omschrijven, kom ik steeds uit op: lef, kansen krijgen, eerlijk en doorpakken. “In mijn vak denk je veel in scenario’s. Je kunt eindeloos blijven analyseren, maar soms moet je gewoon iets op tafel leggen. Daar is kennis en lef voor nodig. Ik heb dat wel eens gedaan met een schets die nog lang niet “zeker” was. Een toenmalige wethouder zei destijds dat hij pas naar buiten ging met een plan als hij er bijna 100% zeker van was. Die klassieke houding past niet meer bij deze tijd. Mensen zijn betrokken, nieuwsgierig, mondig en willen meedenken. Dat moet je koesteren, maar betekent niet dat je ze altijd gelijk moet geven. Dat is soms lastig, vooral in een vak waar belangen, regelgeving en weerstand elkaar voortdurend kruisen. Maar juist dan is het belangrijk om te blijven uitleggen, bij te sturen waar nodig en betrouwbaar te zijn. 

“Mijn werk is ontzettend divers. Doorpakken is dan ook niet altijd makkelijk. Boven de grond nieuwe winkels, woningen en straten ontwerpen is leuk, maar onder de grond gebeurt er minstens net zoveel: kabels, leidingen, wateropgaven, duurzame energiesystemen. Juist daar zit tegenwoordig onze grootste uitdaging. De zien we ook bij De Els. Je moet voortdurend onderzoeken, vooruitdenken en varianten naast elkaar leggen: als dit niet lukt, wat is dan ons plan B? Het is precies die combinatie van inhoud, strategie, samenwerken en doorzetten die mijn werk zo boeiend maakt. En die Waalwijk, een middelgrote gemeente in Brabant maar onbevreesd, elke keer weer verder brengt”.

Trots 

“Wat mij trots maakt is dat we als gemeente met onze omvang toch grootse dingen doen. Mensen kijken soms met een schuin oog naar Waalwijk: klein, maar ze krijgen wel veel voor elkaar. En eerlijk gezegd klopt dat ook en daar ben ik trots op. We mogen onze manier van aanpakken delen op landelijke congressen, we verzorgen Webinars en ontvangen graag het Rijk en de Provincie om te laten zien hoe wij onze projecten aanvliegen. Dat anderen van ons willen leren zegt veel over de kwaliteit en de mentaliteit van onze organisatie. Ik ben nog steeds geen ‘doorsnee ambtenaar’ voor zover die al bestaat. Gewoon Peer die met lef, respect en gezond boerenverstand een heel eind komt. Dat zie ik terug in de manier waarop we hier in Waalwijk werken: daadkrachtig, eerlijk, en doorpakken als dat kan”.